اعتیاد به کار یا Workaholic چیست؟

هر اون چیزی که یک فرد شاغل باید درمورد اعتیاد به کار و خطراتش بدونه!

خیلی ساده بخوایم شروع کنیم، معتاد به کار شخصی است که به کار معتاد است، خب اما از کجا بفهمیم که به کار معتاد هستیم؟ من برای تامین زندگیم کار زیادی می کنم، آیا معتاد به کار محسوب می شم؟ اعتیاد به کار یه مفهوم روانیه؟ آیا جزو اعتیادهایی مثل الکل و مواد مخدره؟ آیا من به کمک احتیاج دارم؟ این نوشته رو بخونید تا تمام اطلاعات لازم رو در این باره کسب کنید!

 

 

اعتیاد به کار یا Workaholic چیست؟

پاسخ سوالات شما درمورد اعتیاد به کار و شناخت کلی این بیماری

اعتیاد به کار: این اصطلاح به طور کلی نشان می دهد که فرد از کار خود لذت می بره. همچنین می تواند به این معنا باشد که آنها به سادگی مجبور به انجام کارهاشون می شن.

متاسفانه طبق مطالعات گروه های روانشناسی فعال در نروژ و ژاپن، هیچ تعریف پزشکی به طور کلی برای چنین شرایطی وجود نداره، اگرچه برخی از انواع استرس، اختلال کنترل ضربه، اختلال وسواس فکری و عملی و وسواس می تونه مربوط به کار باشه.

دقت کنید که اشتباه نگیرید: کارگرایی، دوست داشتن شغلتون و سخت کوشی همان سخت کار کردن و اعتیاد به کار نیست نیست.

اگرچه اصطلاح معتاد به کار معمولاً معنای منفی داره، اما گاهی اوقات توسط افرادی استفاده می شه که مایلند ارادت خود را نسبت به حرفه خود با اصطلاحات مثبت بیان کنند.

دقت کنین “کار” مورد بحث معمولاً با یک شغل با درآمد مرتبط است، اما ممکن است به فعالیت های مستقل مانند ورزش، موسیقی و هنر نیز اشاره داشته باشه. شخص معتاد به کار به معنای منفی در بین مردم با غفلت از خانواده و سایر روابط اجتماعی مشخص می شود.

به طور مشابه، افرادی که معتاد به کار هستن، زمان خود را داوطلبانه یا غیر ارادی از دست می دهند. به عنوان مثال ، افراد ممکن است اعلام کنند که مدت زمان مشخصی (به عنوان مثال 30 دقیقه) را صرف کار خود می کنن، در حالی که این “30 دقیقه” در نهایت به ساعت تبدیل می شه. یا حتی بیشتر! مشکل اینه که متاسفانه افراد معتاد به کار به عنوان افرادی سخت کوش و وظیفه شناس شناخته می شن و به جای درمان، مرتب تایید می گیرن تا وقتی که از شدت کار بلایی سرشون بیاد.

 

پیشنهاد نویسنده: ترس از دست دادن fomo چیست؟

 

طبق نظر کارشناسان فعالیت بی وقفه مرتبط با کار، اضطراب، عزت نفس پایین و مشکلات صمیمیت و ارتباط گیری رو پنهان می کنه.

و در مورد اعتیاد به الکل، مواد مخدر یا قمار، رفتارهای مخرب و مخرب معتادان به کار با وجود بازخورد از سوی عزیزان یا علائم خطرناک مانند وخیم شدن روابط ادامه خواهد داشت.

 

ضعف سلامتی یکی دیگر از علائم هشداردهنده ست!

به گفته محققان از آنجا که انگ اجتماعی کمتر از اعتیاد به اعتیاد وجود دارد، علائم سلامتی به راحتی تشخیص داده نمی شن.

پروفسور برایان رابینسون، محقق بالینی دو محور را برای معتادان به کار مشخص می کند: شروع کار و اتمام کار.

او رفتار تعلل را با “دوست داشتن کارگران” (کسانی که شروع به کار کم دارند/اتمام کارشان کم است) و “کارگران با کمبود توجه” (کسانی که شروع به کار بالا و اتمام کارشان کم است) مرتبط می کند ، در مقابل “بولیمیک” و ” معتادان به کار بی امان – هر دو از پایان کار بالایی برخوردارن.

کارگری در ژاپن یک مشکل اجتماعی جدی است که منجر به مرگ زودرس می شود، اغلب در محل کار، پدیده ای که کارشی نامیده می شود. مثلا کار بیش از حد مسئول سکته مهلک کیزو، نخست وزیر ژاپن بود!

 

وضعیت معتادان به کار در ایالت متحده آمریکا و کانادا

در ایالات متحده و کانادا، معتاد به کار همان چیزی است که همیشه بوده است: به اصطلاح “اعتیاد قابل احترام” که مانند سایر افراد خطرناک است. “معتاد به کار اعتیاد است، یک اختلال وسواس فکری-عملی و سخت کار کردن نیست.

وسواس ورکاهولیک یا همان اعتیاد به کار در مورد کار همه کاره است، که باعث می شود افراد معتاد به کار از روابط سالم، علایق بیرونی و حتی اقدامات لازم برای حفظ سلامتی خود جلوگیری کنن. افراد معتاد به اشتغال دائماً احساس می کنن، تا حدی که اغلب وظایفی را انجام می دهند که برای تکمیل پروژه لازم یا ضروری نیست.

در نتیجه ، آنها تمایل دارند کارگران ناکارآمدی باشند، زیرا تمرکز خود را بر مشغله قرار می دن، به جای تمرکز بر بهره وری. علاوه بر این، معتادان به کار نسبت به سایر کارگران موثر هستند زیرا در کار گروهی مشکل دارند، در تفویض یا سپردن همکاران مشکل دارند، یا مشکلات سازمانی به دلیل انجام بیش از حد کار به طور همزمان.

علاوه بر این، متاسفانه معتادان به کار اغلب از کمبود خواب رنج می برند که منجر به اختلال در عملکرد مغز و عملکرد شناختی می شه. یعنی شما حتی اگر تلاش هم بکنید به سختی خواهید خوابید چون ذهنتون از استرس و درگیری کار و اعتیاد به اون پر شده!

 

مانند دیگر اعتیادهای روانی، معتادان به کار اغلب نمی تونن ببینن که مشکل دارن. رویارویی با فرد معتاد به کار عموماً با انکار روبرو خواهد شد.

محیط های کاری پرفشار، مهلت های نزدیک و دنیای پرسرعت به معنای ساعات کار طولانی تر برای بیشتر افراده، اما برای کارآفرینان، کنار گذاشتن کار به ویژه می توانه خیلی دشوار باشه. به هر حال، از دست دادن یک تماس مهم یا عدم پاسخگویی سریع به یک ایمیل به اندازه کافی ممکن است درآمد از دست رفته را چند برابر کند. نگرش “زمان پول است” باعث می شه مردم دو بار در مورد گذراندن یک شب آرامش بخش با خانواده یا لذت بردن از اوقات فراغت با دوستان فکر کنند. چنین مشکلی ایجاد شده است که اعتیاد به کار “اعتیاد این قرن” شد! نه الکل، نه قمار و نه مواد مخدر و حتی سیگار، بلکه اعتیاد به کار…

بنابراین چه زمانی تمایل ما برای در دسترس بودن دائمی از مرز تبدیل شدن به یک معتاد به کار می شه؟ اکثر محققان معتاد به کار رو فردی تعریف می کنن که بیش از حد و اجباری کار می کنه و قادر به جدایی از کار نیست. اما تا به حال، هیچ راه قطعی برای تمایز یک “کارگر سخت کار” از یک “معتاد به کار” وجود نداشته است. اما عزیزان، خصوصا فریلنسرهای عزیز، لطفا دقت کنید:

همیشه در دسترس کارفرما بودن سخت کوشی نیست، اعتیاد به کاره!

ورزش نکردن به بهونه کار مسئولیت پذیری نیست، اعتیاد به کاره!

ندیدن خانواده و اقوام به بهانه کرونا یا هر چیز دیگه ای و چسبیدن به کارتون، اعتیاد به کاره، ارتباط برقرار کردن ضامن سلامت روحی شماست! ازش غافل نباشید!

دیدگاهتان را بنویسید